जोसन राजवंश र हानगुल: राजा सेजोङले अक्षरद्वारा राष्ट्रको भाग्य कसरी बदले

हानगुल बन्नुअघि कोरियामा चिनियाँ लिपि (हान्जा) प्रयोग गरिन्थ्यो। कोरियाली र चिनियाँ भाषाको भिन्नताका कारण सर्वसाधारणलाई आफ्ना भावना अक्षरमा व्यक्त गर्न अत्यन्त गाह्रो थियो।

राजा सेजोङले सन् १४४३ मा नयाँ लिपि तयार पारे। सन् १४४६ मा यसको उद्देश्य र सिद्धान्तहरू व्याख्या गर्ने पुस्तक "हुनमिन्जोङउम" प्रकाशित गरियो।

सुरुको वर्णमालामा २८ आधारभूत अक्षरहरू (१७ व्यञ्जन र ११ स्वर) थिए। आधुनिक हानगुलमा २४ आधारभूत अक्षरहरू (१४ व्यञ्जन र १० स्वर) छन्, जसलाई जोडेर पूर्ण शब्दहरू बन्दछन्।

हानगुल मानव इतिहासको एक मात्र यस्तो लिपि हो जुन उच्चारण अङ्गहरूको आकारमा आधारित भएर वैज्ञानिक रूपमा डिजाइन गरिएको छ।

व्यञ्जन अक्षरहरू जस्तै "ㄱ" ले जिब्रोको जराले घाँटी थुनेको, "ㄴ" ले जिब्रोको टुप्पोले माथिल्लो गिजा छोएको, र "ㅁ" ले मुख बन्द भएको ओठको आकार देखाउँछ।

स्वर वर्णहरू ब्रह्माण्डका तीन तत्वहरू: आकाश (गोलो बिन्दु •), पृथ्वी (तेर्सो रेखा ㅡ) र मानव (ठाडो रेखा ㅣ) को दार्शनिक आधारमा बनाइएका हुन्।

आजको कम्प्युटर र स्मार्टफोनको डिजिटल युगमा हानगुलको तार्किक संरचनाका कारण टाइपिङ अत्यन्त छिटो र प्रभावकारी प्रमाणित भएको छ।

युनेस्कोले विश्वव्यापी साक्षरता अभियानमा योगदान पुर्‍याउनेहरूलाई सम्मान गर्न सन् १९८९ देखि "राजा सेजोङ साक्षरता पुरस्कार" स्थापना गरेको छ।

Hangul letters are grouped into syllable blocks: an initial consonant, a vowel and, where present, a final consonant. What looks like one square symbol to a beginner is a combination of letters with distinct sounds and roles.

Learners can begin with the basic letters and then practise reading syllable blocks in names and signs. National Hangeul Museum resources connect the shapes and sounds of letters with their history.